Άννα Βίσση: Στο πιάνο και στα δάκρυα το «αντίο» στον Γιώργο Μαζωνάκη μπροστά σε 95.000 κόσμο στο ΟΑΚΑ

Μια από τις πιο φορτισμένες στιγμές της μεγάλης συναυλίας της Άννας Βίσση στο ΟΑΚΑ ήταν αφιερωμένη στη μνήμη του Γιώργου Μαζωνάκη. Λίγο μετά τα μεσάνυχτα, μπροστά σε περίπου 95.000 θεατές, η τραγουδίστρια σταμάτησε τη ροή του εντυπωσιακού σόου της και μίλησε από καρδιάς για τον καλλιτέχνη που έφυγε ξαφνικά από τη ζωή, με την εικόνα του να προβάλλεται στις γιγαντοοθόνες του σταδίου.

«Γεννήθηκε για να ξεχωρίσει»

Η Άννα Βίσση αναφέρθηκε αρχικά στην πρώτη της αντίδραση όταν έμαθε τα νέα για τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη, εξηγώντας ότι χρειάστηκε χρόνο για να συνειδητοποιήσει την απώλεια. «Δύο λόγια θα πω και σήμερα γιατί την πρώτη φορά ήμουν πάρα πολύ σοκαρισμένη, όπως όλοι μας άλλωστε», είπε χαρακτηριστικά.

Στη συνέχεια μίλησε για όσα, όπως τόνισε, έκαναν τον Μαζωνάκη ξεχωριστό: «Συνειδητοποιώντας τώρα, σκέφτομαι κι εγώ όπως εσείς, ότι αυτός ο άνθρωπος γεννήθηκε για να ξεχωρίσει. Γεννήθηκε για να αγαπηθεί, να τραγουδήσει και να μιλήσει στις καρδιές όλων μας».

«Έφυγε πάρα πολύ νωρίς, άδικα, σοκαριστικά»

Η συγκίνηση στο Ολυμπιακό Στάδιο κορυφώθηκε όταν η ερμηνεύτρια αναφέρθηκε στην αγάπη που εκφράστηκε προς τον τραγουδιστή μετά τον χαμό του. «Έφυγε πάρα πολύ νωρίς. Άδικα. Σοκαριστικά θα έλεγα. Μακάρι να μπορούσε να αφουγκραστεί και να δει αυτό το κύμα αγάπης που τον έλουσε μετά τον χαμό του», ανέφερε.

Τα λόγια της προκάλεσαν θερμό χειροκρότημα από το κοινό, πριν η τραγουδίστρια καλέσει τους δεκάδες χιλιάδες θεατές να ενώσουν τις φωνές τους σε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά τραγούδια του Μαζωνάκη.

Χιλιάδες φωνές τραγούδησαν το «Κάθε βράδυ του Σαββάτου»

«Σάββατο σήμερα και από εδώ και πέρα ας πιστέψουμε ότι τα Σάββατα γιορτάζουν. Σας προσκαλώ να τραγουδήσουμε ένα από τα πιο αγαπημένα του τραγούδια. Έτσι λίγο και απλά, χωρίς ορχήστρα, ένα πιάνο», είπε η Άννα Βίσση. Ακολούθησε το «Κάθε βράδυ του Σαββάτου», με χιλιάδες φωνές στο ΟΑΚΑ να τραγουδούν μαζί της και τη μουσική συνοδεία να περιορίζεται στο πιάνο.

Η αφιέρωση δεν έμεινε όμως μόνο σε ένα τραγούδι του Μαζωνάκη. Η τραγουδίστρια θέλησε να του αφιερώσει και μια δική της μεγάλη επιτυχία, αποκαλύπτοντας παράλληλα μια προσωπική ανάμνηση: «Θα του αφιερώσω ένα τραγούδι δικό μου, που τον έχω δει να κλαίει με αυτό. Ένα τραγούδι δικό μου, “Το Τρένο”», είπε, πριν το ερμηνεύσει στο κατάμεστο στάδιο.

Η στιγμή αυτή αποτέλεσε ένα από τα πιο συναισθηματικά σημεία μιας συναυλίας που διήρκεσε περίπου τέσσερις ώρες και πραγματοποιήθηκε παρά τη βροχή που έπεσε κατά διαστήματα στο ΟΑΚΑ. Για λίγα λεπτά, το υπερθέαμα, τα φώτα και η τεράστια παραγωγή πέρασαν σε δεύτερη μοίρα. Στο επίκεντρο έμειναν η φωνή της Άννας Βίσση, ένα πιάνο και η μνήμη του Γιώργου Μαζωνάκη.