“Songs of Forgotten Trees”: Ένα ευαίσθητο και αμφίσημο δράμα γυναικείας οικειότητας στο Μουμπάι, από την πρωτοεμφανιζόμενη σκηνοθέτιδα Anuparna Roy

Η ταινία Songs of Forgotten Trees, σε σκηνοθεσία της πρωτοεμφανιζόμενης Anuparna Roy, παρουσιάζει ένα ευαίσθητο και αμφίσημο δράμα που εστιάζει στην πολύπλοκη σχέση δύο γυναικών στο σύγχρονο Μουμπάι. Το φιλμ, σύμφωνα με το The Guardian, εκτυλίσσεται σε ένα μικρό, φθαρμένο διαμέρισμα, όπου συναντώνται οι ζωές της Thooya και της Shweta, που ζουν σε έναν κόσμο γεμάτο προσωπικές και κοινωνικές αντιφάσεις.

Μια σχέση στο φόντο της μεγαλούπολης

Η Thooya, η μία από τις κεντρικές ηρωίδες, είναι ηθοποιός που συμπληρώνει το εισόδημά της δουλεύοντας part-time ως σεξεργάτρια. Το διαμέρισμα όπου διαμένει ανήκει σε πελάτη της, τον Nitin. Η Shweta, η άλλη βασική χαρακτήρας, εργάζεται απομακρυσμένα σε ένα κέντρο κλήσεων ΤΠΕ, μια πολύπλευρη πραγματικότητα που συμβάλλει σε μια διακριτή αλλά παρούσα ατμόσφαιρα έντασης και αβεβαιότητας.

Η αμφισημία της γυναικείας οικειότητας

Η ταινία μοιάζει να ερευνά την εξέλιξη μιας στενής σχέσης ανάμεσα στη Thooya και τη Shweta, αφήνοντας σαφείς ενδείξεις για την ύπαρξη μιας πιθανής ρομαντικής έντασης μεταξύ των δύο γυναικών. Παράλληλα, το φιλμ δεν δίνει οριστικές απαντήσεις, επιλέγοντας να διατηρήσει την αμφισημία και να αφήσει ανοιχτό το τέλος σε πολλαπλές ερμηνείες.

Αυτή η προσέγγιση, σύμφωνα με το The Guardian, επιτρέπει στο έργο να λειτουργεί ως ένας ευαίσθητος καθρέφτης κοινωνικών ταμπού και της περίπλοκης έννοιας της οικειότητας στις σύγχρονες αστικές κοινωνίες της Ινδίας, όπου τα όρια μεταξύ φιλίας, συντροφικότητας και έρωτα μένουν σκοπίμως ρευστά.

Η σκηνοθετική πρώτη δουλειά της Anuparna Roy

Η Anuparna Roy, ως πρωτοεμφανιζόμενη σκηνοθέτιδα, δοκιμάζει τις δυνάμεις της με μία δουλειά που θέτει σε πρώτο πλάνο τον χαρακτήρα και τις βαθιές ψυχολογικές διεργασίες των πρωταγωνιστριών χωρίς να καταφεύγει σε εύκολες λύσεις ή ξεκάθαρες αφηγήσεις. Η λιτή αλλά εκφραστική κινηματογράφηση και η προσεκτική εστίαση στους διαλόγους και τις σιωπές δίνουν χώρο στην πολυεπίπεδη ερμηνεία.

Παρ’ ότι η ταινία προς το παρόν αξιολογείται μόνο από μία πηγή — το The Guardian — και η επιβεβαίωση των στοιχείων της από άλλους ανεξάρτητους κριτικούς απουσιάζει, η πρώτη της εικόνα είναι τουλάχιστον υποσχόμενη για το ταλέντο της σκηνοθέτιδας.

Αναζητώντας περαιτέρω επιβεβαίωση και αντίκτυπο

Η χαμηλή προς μεσαία επιβεβαίωση των στοιχείων της ταινίας, με δεδομένη τη μοναδική πηγή, υπογραμμίζει την ανάγκη για περαιτέρω αξιολογήσεις και πληροφορίες από ανεξάρτητους κριτικούς. Σημαντικό είναι επίσης να παρακολουθηθεί η πορεία της ταινίας σε επίσημες προβολές, το κοινό που θα αγκαλιάσει το φιλμ και η υποδοχή του στην Ινδία αλλά και διεθνώς.

Ο προβληματισμός που αναδεικνύει σχετικά με τα όρια της γυναικείας οικειότητας, ταμπού και κοινωνικής πίεσης καθιστά το Songs of Forgotten Trees μια ταινία με σημαντικό πολιτιστικό και κοινωνικό ενδιαφέρον, ειδικά στον σύγχρονο πολυεπίπεδο ιστό του Μουμπάι.