Οι ταραχές στη Γαλλία αναδιαμορφώνουν το πολιτικό παιχνίδι για τις εκλογές του 2027

Οι λεηλασίες και οι ταραχές που πλήττουν τη Γαλλία ωθούν τις προεδρικές εκλογές του 2027 σε άγνωστα νερά, αναδιαμορφώνοντας το πολιτικό τοπίο της χώρας. Το κλίμα αστάθειας δημιουργεί τόσο κινδύνους όσο και ευκαιρίες για τους βασικούς υποψηφίους.

Η Λε Πεν ως «εναλλακτική πρόεδρος»

Η Μαρίν Λε Πεν απηύθυνε την Κυριακή «νηφάλια» ομιλία προς το έθνος, παρουσιάζοντας τον εαυτό της ως υποψήφια μιας «ειρηνευμένης Γαλλίας» και ως «εναλλακτική πρόεδρο». Η ηγέτης του National Rally είχε φωτογραφηθεί σε συνέντευξη Τύπου των Πατριωτών για την Ευρώπη στις Βρυξέλλες στις 14 Οκτωβρίου 2026.

Ο πρόεδρος του National Rally, Ζορντάν Μπαρντελά (Jordan Bardella), δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου στο Παρίσι ότι οι ταραξίες «σύντομα θα μπαίνουν στα σπίτια των ανθρώπων» και ότι «οι αρχές καταρρέουν», εντείνοντας την έμφαση του κόμματος στις λεηλασίες και παρουσιάζοντάς το ως τη μόνη δύναμη ικανή να αποκαταστήσει την τάξη.

Διπλή δυναμική για το National Rally

Οι ταραχές λειτουργούν διπλά για το National Rally: από τη μία, το κόμμα επιχειρεί να τοποθετηθεί ως η μόνη δύναμη αποκατάστασης της τάξης, με τον Μπαρντελά να εντείνει την έμφαση στις λεηλασίες· από την άλλη, ένα παρατεταμένο χάος μπορεί να αποβεί εις βάρος ενός κόμματος που ιστορικά έχει συνδεθεί με κοινωνική αναταραχή.

Το ζήτημα έχει ήδη γίνει αντικείμενο συζήτησης και εντός του κόμματος. Ο σύμβουλος του Μπαρντελά, Σαρλ-Ανρί Γκαλουά (Charles-Henri Gallois), δήλωσε: «Κάποιοι λένε ότι αυτό δείχνει ότι θα υπάρχουν ταραχές αν το National Rally έρθει στην εξουσία. Αλλά δεν το πιστεύω».

Το σενάριο της αστάθειας

Παράλληλα, τίθεται στο τραπέζι ένα διαφορετικό σενάριο. Συντηρητικός αξιωματούχος εκτίμησε ότι οι περίοδοι αστάθειας μπορεί να οδηγήσουν τους Γάλλους ψηφοφόρους να στραφούν σε παραδοσιακούς «βετεράνους» αντί για αντικαθεστωτικά πρόσωπα, με αναφορά στον Σαρλ ντε Γκολ και την κρίση του 1958: «Μπορεί να καταλήξεις με [Charles] De Gaulle στα Ηλύσια Πεδία».

Στο επίκεντρο της αναμέτρησης του 2027 βρίσκονται οι πολιτικοί των οποίων η στρατηγική αναλύεται υπό το πρίσμα των ταραχών: η Μαρίν Λε Πεν, ο Ζαν-Λυκ Μελανσόν (Jean-Luc Mélenchon), ο Εντουάρ Φιλίπ (Edouard Philippe) και ο Ραφαέλ Γκλουκσμάν (Raphaël Glucksmann).