Εξισώνουν Μπάιντεν και Λούλα ως «παράνομους» προέδρους
Σε ανάρτηση στο X χαρακτηρίζονται «παράνομοι» πρόεδροι ο Τζο Μπάιντεν και ο Λούλα, με κατηγορίες ότι «οπλοποίησαν» την κυβέρνηση εναντίον των πολιτικών τους αντιπάλων. Στη δημοσίευση γίνεται αναφορά και σε Τραμπ και Φλάβιο Μπολσονάρο.
Σε δημοσίευση στον λογαριασμό @trumpdailyposts στο X εξισώνονται η προεδρία του Τζο Μπάιντεν στις ΗΠΑ και η προεδρία του Λούλα στη Βραζιλία, με τον χαρακτηρισμό ότι και οι δύο ήταν «παράνομοι» πρόεδροι στις αντίστοιχες χώρες τους.
Στο ίδιο κείμενο υποστηρίζεται ότι και οι δύο διοικήσεις «οπλοποίησαν» την κυβέρνηση εναντίον των πολιτικών τους αντιπάλων, οι οποίοι χαρακτηρίζονται ως «ο πραγματικός νικητής» των εκλογικών αναμετρήσεων.
Αναφορά σε Τραμπ και Φλάβιο Μπολσονάρο
Η δημοσίευση αναφέρεται επίσης στον Ντόναλντ Τραμπ και στον Φλάβιο Μπολσονάρο, υποστηρίζοντας ότι οι δύο άνδρες «παίρνουν την ανταπόδοσή τους» (retribution), σε σύνδεση με την κατηγορία περί οπλοποίησης του κρατικού μηχανισμού και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.
Το περιεχόμενο της τοποθέτησης
Το βασικό σημείο της δημοσίευσης είναι τριπλό: πρώτον, ο χαρακτηρισμός των προεδριών Μπάιντεν και Λούλα ως «μη νόμιμων»· δεύτερον, η κατηγορία ότι και οι δύο κυβερνήσεις χρησιμοποίησαν το κρατικό μηχάνημα κατά των πολιτικών τους αντιπάλων· και τρίτον, η αναφορά ότι Τραμπ και Φλάβιο Μπολσονάρο βρίσκονται σε φάση «ανταπόδοσης».
Σχετικά άρθρα
Steve Hanke: Οι νομοθέτες της Ουκρανίας 141οι από 143 σε δείκτη διαφθοράς
Ο Steve Hanke ανέφερε ότι οι νομοθέτες της Ουκρανίας καταλαμβάνουν την 141η θέση ανάμεσα σε 143 χώρες στον δείκτη του World Justice Project για τη χρήση δημόσιου αξιώματος προς ιδιωτικό όφελος, χαρακτηρίζοντας την κυβέρνηση του Κιέβου ως «διαφθορά και χάος».
Ο Τσίπρας για «διαδοχικές αποτυχίες» Μητσοτάκη – Μαρινάκης: «Ξέχασε τα έργα του»
Ο Αλέξης Τσίπρας μίλησε για «απανωτές εθνικές ήττες» και ζήτησε «νέα εθνική πυξίδα» στην εξωτερική πολιτική.
Ο Τσίπρας κατά Μητσοτάκη για το τουρκολιβυκό σύμφωνο: Απανωτές εθνικές ήττες
Ο Αλέξης Τσίπρας κατηγορεί τον Κυριάκο Μητσοτάκη για «διαδοχικές αποτυχίες» στην εξωτερική πολιτική, επικεντρώνοντας την κριτική του στο τουρκολιβυκό σύμφωνο.